عن عبد الله بن سَرْجس، قال: رأيتُ النبي صلى الله عليه وسلم وأكلتُ معه خُبْزا ولحْمًا، أو قال ثَرِيدًا، قال فقلتُ له: أَسْتَغْفَرَ لك النبي صلى الله عليه وسلم ؟ قال: نعم، ولك، ثم تَلا هذه الآية {وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ} [محمد: 19] قال: ثم دُرْتُ خَلْفَه فنَظَرْتُ إلى خاتَم النُّبوة بين كَتِفَيْه، عند ناغِض كَتِفِه اليُسْرى، جُمْعًا، عَلَيْه خِيلانٌ كأمْثال الثَّآلِيلِ. المزيد
از عبد الله بن سَرجس روایت است که می گويد: رسول الله صلی الله علیه وسلم را ديدم و با ايشان نان و گوشت يا تريد (نان خُرد شده داخل آبگوشت) خوردم. عاصم (شاگرد عبدالله) می گويد: به عبدلله بن سرجس گفتم: آيا رسول الله صلی الله علیه وسلم برايت طلب مغفرت کرد؟ وی گفت: بله، برای تو نيز طلب مغفرت نمود. آنگاه اين آيه را تلاوت کرد: «وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ» [محمد: 19] «برای گناهان خودت و مردان و زنان مؤمن طلب مغفرت کن». عبدلله بن سرجس می گويد: سپس پشت سر رسول الله صلی الله علیه وسلم رفتم و به مُهر نبوت که ميان شانه هايش و نزديک بالای شانه ی چپش مانند يک مُشت، جمع و بالای آن خال هايی مانند زگيل بود، نگاه کردم.
