عن أبي نَضْرَة، قال: كنا عند جابر بن عبد الله فقال: يُوشِك أهلُ العراق أن لا يُجبى إليهم قَفِيز ولا درهم، قلنا: من أين ذاك؟ قال: من قِبل العَجَم يمنعون ذاك، ثم قال: يُوشك أهل الشام أن لا يُجبى إليهم دينار ولا مُدْي، قلنا: من أين ذاك؟ قال: من قِبل الروم، ثم سكت هُنيَّة، ثم قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «يكون في آخر أمتي خليفة يَحثي المال حَثْيا، لا يَعُدُّه عددا» قال قلتُ لأبي نَضرَة وأبي العلاء: أتَرَيان أنه عمر بن عبد العزيز، فقالا: لا. المزيد
از ابونضره روایت است که می گوید: ما نزد جابر بن عبدلله بوديم که گفت: بزودی زمانی فرا خواهد رسيد که از مردم عراق هيچ درهم و پيمانه ای جمع آوری نمی شود. پرسيديم: از طرف چه کسانی اين اتفاق می افتد؟ گفت: از جانب عجم؛ آنها از جمع آوری درهم و پيمانه جلوگيری می کنند. آنگاه گفت: بزودی زمانی فرا خواهد رسيد که از مردم شام نيز هيچ دينار وپيمانه ای جمع آوری نمی شود. گفتیم: از طرف چه کسانی اين اتفاق می افتد؟ گفت: از جانب رومی ها. پس از آن جابر اندکی سکوت نمود؛ سپس گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «يَكُونُ فِي آخِرِ أُمَّتِي خَلِيفَةٌ يَحْثِى الْمَالَ حَثْيًا، لاَ يَعُدُّهُ عَدَدًا»: «در پايان (عمر) امت من، خليفه ای خواهد بود که مال را با دو دستش مشت می کند و بدون اينکه بشمارد، جمع آوری می نمايد». راوی می گويد: من به ابو نضره و ابو العلاء گفتم: به نظر شما آن خليفه، عمر بن عبدالعزيز است؟ گفتند: خير.
