عن أبي هريرة رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إذا صلى أحدكم الركعتين قبل الصبح، فليضطجع على يمينه»، فقال له مروان بن الحكم: أما يجزئ أحدنا ممشاه إلى المسجد حتى يضطجع على يمينه، قال عبيد الله في حديثه: قال: لا، قال: فبلغ ذلك ابن عمر، فقال: أكثر أبو هريرة على نفسه، قال: فقيل لابن عمر: هل تنكر شيئا مما يقول؟ قال: «لا، ولكنه اجترأ وجبنا»، قال: فبلغ ذلك أبا هريرة، قال: «فما ذنبي إن كنت حفظت ونسوا». المزيد
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمُ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الصُّبْحِ، فَلْيَضْطَجِعْ عَلَى يَمِينِهِ»: «هرگاه یکی از شما دو رکعتِ قبل از نماز فرض صبح را خواند، باید بر پهلوی راستش دراز کشد». مروان بن حکم به ابوهریره گفت: آیا برای ما همین کفایت می کند که قدم زنان به مسجد بیاییم و به پهلو دراز نکشیم؟ عبیدالله می گوید: ابوهریره گفت: نه؛ چون خبر این مساله به ابن عمر رسید، گفت: ابوهریره احادیث زیادی را روایت می کند که ضرر آن متوجه وی می باشد (چون از خطا و نسیان در امان نیست). به ابن عمر گفته شد: آیا چیزی از سخنان ابوهریره را انکار می کنی؟ گفت: نه، اما او جرات می کند و ما می ترسیم. چون این مساله به گوش ابوهریره رسید، گفت: گناهم چیست که من احادیث را در خاطر دارم و آنها فراموش کرده اند.
