عن أنس رضي الله عنه قال: غاب عمي أنس بن النَّضْرِ رضي الله عنه عن قتال بدر، فقال: يا رسول الله، غِبْتُ عن أول قتال قاتلت المشركين، لئن الله أشهدني قتال المشركين لَيُرِيَنَّ الله ما أصنع. فلما كان يوم أُحُدٍ انْكَشَفَ المسلمون، فقال: اللَّهم أعْتَذِرُ إليك مما صنع هؤلاء - يعني: أصحابه - وأبرأُ إليك مما صنع هؤلاء - يعني: المشركين - ثم تقدم فاستقبله سعد بن معاذ، فقال: يا سعد بن معاذ، الجنَّة وربِّ الكعبة إنِّي أجِدُ ريحها من دونِ أُحُدٍ. قال سعد: فما استطعت يا رسول الله ما صنع! قال أنس: فوجدنا به بِضْعَا وثمانين ضربة بالسيف، أو طعنة بِرُمْح، أو رَمْيَة بسهم، ووجدناه قد قُتل ومَثَّل به المشركون فما عَرفه أحدٌ إلا أُختُه بِبَنَانِهِ. قال أنس: كنَّا نرى أو نَظُنُّ أن هذه الآية نزلت فيه وفي أشباهه: {من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه} [الأحزاب: 23] إلى آخرها. المزيد
از انس رضی الله عنه روایت است که می گويد: عمويم انس بن نضر رضی الله عنه در جنگ بدر حضور نداشت؛ از اين رو به رسول الله صلى الله عليه وسلم گفت: ای رسول خدا، در نخستين غزوه ای که با مشرکان جنگيدی، شرکت نداشتم. اگر الله توفيقم دهد که در جنگ ديگری روياروی مشرکان قرار بگيرم، الله به مردم نشان خواهد داد که چه خواهم کرد. هنگامی که جنگ احد روی داد و مسلمانان پراکنده شدند، انس بن نضر رضی الله عنه گفت: يا الله، من از کاری که اينها - يعنی مسلمانان - انجام دادند، عذرخواهی می کنم و از کاری که اينها - يعنی مشرکان - کردند، بيزاری می جويم. آنگاه (به سوی مشرکان) پيش رفت؛ در اين ميان سعد بن معاذ رضی الله عنه او را ديد. عمويم به سعد بن معاذ گفت: ای سعد بن معاذ، به پروردگار کعبه سوگند اين بهشت است که بوی آن را از سوی احد می شنوم. سعد رضی الله عنه به رسول الله صلى الله عليه وسلم می گفت: آنچه او کرد، از توان من خارج است. انس (بن مالک) رضی الله عنه می گويد: او را ديديم که کشته شده و مشرکان مُثله اش کرده بودند و جای بيش از هشتاد زخم شمشير، ضربه ی نيزه و اثر تير در بدنش ديده می شد و هيچکس او را نشناخت، مگر خواهرش؛ آن هم از روی انگشتانش. به نظر ما، اين آيه درباره ی او و امثال او نازل شده که می فرماید: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» [احزاب: 23] «در میان مؤمنان مردانی هستند که به عهد و پیمانی که با الله بسته بودند [صادقانه] وفا کردند؛ برخی از آنان تا آخر بر عهد و پیمان خود ایستادند [و در این راه درگذشتند یا شهید شدند] و برخی دیگر هنوز چشم انتظار [شهادت] هستند و هرگز [پیمان خود را] دگرگون نساخته اند».