عن عبد الله بن عباس رضي الله عنهما : «أن النبي صلى الله عليه وسلم صلَّى على قبر بعدَ ما دُفِنَ، فَكَبَّرَ عليه أَرْبَعاً».

از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما روایت است که می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم بر قبر کسی بعد از دفنش، نماز خواند و چهار تکبیر گفت.

صحیح است متفق علیه

شرح

اخلاق نیکو بخشی از سرشت رسول الله صلی الله علیه وسلم بود؛ ایشان مزین به رحمت و رافت بود؛ هیچیک از اصحابش را نمی یافت مگر اینکه سراغش را می گرفت و احوال او را جویا می شد. باری از صاحب قبر مذکور سوال می کند که به ایشان خبر می دهند، قبر فلانی است که وفات کرده است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم دوست دارد تا از مرگ وی به ایشان خبر می دادند تا بر او نماز بخواند؛ چون نماز ایشان بر میت باعث آرامش او می شد و نوری بود که تاریکی قبرش را از بین می بُرد. بنابراین بر قبر وی چنان نماز خواند که بر میت قبل از دفنش نماز می خواند. نماز خواندن رسول الله صلی الله علیه وسلم بر قبر، به این معنا نیست که ایشان بالای قبر وی رفته است، بلکه در کنار آن و روبروی آن به سمت قبله ایستاده و نماز جنازه بر وی خوانده است.

مشاهده ترجمه‌ها

15 زبان
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
UG ئۇيغۇرچە الأيغورية
FR Français الفرنسية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية