عَن أبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ:
كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا، فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا، وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا، وَفَزِعْنَا، فَقُمْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ، فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا؟ فَلَمْ أَجِدْ، فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ، فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «أَبُو هُرَيْرَةَ» فَقُلْتُ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «مَا شَأْنُكَ؟» قُلْتُ: كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا، فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا، فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا، فَفَزِعْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ، فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ، وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي، فَقَالَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَةَ» وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ، قَالَ: «اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ، فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ»، فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ، فَقَالَ: مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟ فَقُلْتُ: هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي، فَقَالَ: ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً، وَرَكِبَنِي عُمَرُ، فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟» قُلْتُ: لَقِيتُ عُمَرَ، فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ، فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي، قَالَ: ارْجِعْ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عُمَرُ، مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ؟» قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، بِأَبِي أَنْتَ، وَأُمِّي، أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ، مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ؟ قَالَ: «نَعَمْ»، قَالَ: فَلَا تَفْعَلْ، فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا، فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ، قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَخَلِّهِمْ».
المزيد
Kutoka kwa Abuu Huraira radhi za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake amesema:
Tulikuwa tumekaa pembezoni mwa Mtume rehema na amani ziwe juu yake akiwa pamoja nasi Abubakari na Omari radhi za Mwenyezi Mungu ziwe juu yao katika kundi, akasimama Mtume rehema na amani ziwe juu yake mbele yetu, akaondoka na akachelewa, tukahofia asije kudhuriwa mbele yetu, tukapatwa na hofu tukasimama, mimi nilikuwa wa kwanza kufadhaika, nikatoka nikimtafuta Mjumbe wa Mwenyezi Mungu rehema na amani ziwe juu yake mpaka nikafika katika ukuta wa Answari (watu wa Madina) katika ukoo wa bani Najjar, nikauzunguka ili nipate mahala mlango ulipo, sikuupata! Ghafla nikaona kimviringo kidogo kinachoingia ndani ya ukuta kutokea nje kilipo kisima, nikakifukua, nikaingia kwa Mtume rehema na amani ziwe juu yake. Akasema kwa mshangao "Nani we, Abuu Huraira?!" Nikasema: Ndiyo ewe Mjumbe wa Mwenyezi Mungu, akasema: "Nini kimekuleta?" Nikasema: Ulikuwa umekaa pamoja nasi ukasimama ukaondoka na ukachelewa kurudi, tukahofia usije kudhurika mbele yetu, tukapatwa na mfadhaiko, mimi ndiye nilikuwa wa kwanza kufadhaika, nikaja katika ukuta huu, nikafukua kama anavyofukua Mbweha, na hawa watu wako nyuma yangu. Akasema: "Ewe Abuu Huraira" Na akanipa viatu vyake, Akasema: "Nenda na viatu vyangu hivi viwili, yeyote utakayekutana naye mbele ya ukuta huu na hali yakuwa anashuhudia kuwa hapana Mola apasaye kuabudiwa kwa haki isipokuwa Mwenyezi Mungu na moyo ukiwa na yakini kabisa na hilo, basi mpe habari njema kuwa yeye ni katika watu wa peponi", akawa mtu wa kwanza kukutana naye ni Omari. Akasema: "Ni vya nini viatu hivi viwili ewe Abuu Huraira?" Nikasema viatu hivi ni vya Mjumbe wa Mwenyezi Mungu rehema na amani ziwe juu yake, kaniagiza navyo kuwa yeyote nitakayekutana naye na hali yakuwa anashuhudia kuwa hapana Mola apasaye kuabudiwa kwa haki isipokuwa Mwenyezi Mungu na moyo ukiwa na yakini kabisa na hilo, basi nimpe habari njema kuwa yeye ni katika watu wa peponi, Omari akanipiga kibao kwa mkono wake kifuani kwangu kati ya maziwa mawili nikaangukia kisogo changu, akasema: Rudi ewe Abuu Huraira!, nikarudi kwa Mtume rehema na amani ziwe juu yake, nikataka kuangua kilio, akanifuatilia Omari naye akiwa nyuma yangu, nilipofika, akasema Mtume rehema na amani ziwe juu yake "Umekuwaje ewe Abuu Huraira?" Nikasema: Nimekutana na Omari nikamueleza ulichoniagiza, akanipiga kibao kifuani kati ya maziwa yangu mawili, nikaangukia kisogo, akasema: "Rudi!" Basi akasema Mtume rehema na amani ziwe juu yake: "Ewe Omari, ni nini kimekupelekea kufanya ulichokifanya?" Omari akasema: Ewe Mjumbe wa Mwenyezi Mungu, nakuthamini na niko radhi fidia yako kumtoa baba yangu na mama yangu, hivi ni kweli umemtuma Abuu Huraira akiwa na viatu vyako, kuwa atakayekutana naye hali yakuwa anashuhudia kuwa hapana mola apasaye kuabudiwa kwa haki isipokuwa Mwenyezi Mungu na moyo ukiwa na yakini kabisa na hilo, basi ampe habari njema kuwa yeye ni katika watu wa peponi? Akasema: "Ndiyo nimemtuma", Omari akasema: Ni bora usifanye hivyo, hakika mimi nahofia watu watabweteka na hilo, acha watende, akasema Mtume rehema na amani ziwe juu yake: "Basi Abuu Huraira waache".