عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ:
كُنْتُ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَجُلٌ: مَا أُبَالِي أَلَّا أَعْمَلَ عَمَلًا بَعْدَ الإِسْلَامِ إِلَّا أَنْ أُسْقِيَ الحَاجَّ، وَقَالَ آخَرُ: مَا أُبَالِي أَلَّا أَعْمَلَ عَمَلًا بَعْدَ الإِسْلَامِ إِلَّا أَنْ أَعْمُرَ المَسْجِدَ الحَرَامَ، وَقَالَ آخَرُ: الجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ أَفْضَلُ مِمَّا قُلْتُمْ، فَزَجَرَهُمْ عُمَرُ، وَقَالَ: لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَوْمُ الجُمُعَةِ، وَلَكِنْ إِذَا صَلَّيْتُ الجُمُعَةَ دَخَلْتُ فَاسْتَفْتَيْتُهُ فِيمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ، فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ} [التوبة: 19] الآيَةَ إِلَى آخِرِهَا.
المزيد
จากอัล-นุอ์มาน บิน บะชีร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา เล่าว่า:
ขณะฉันอยู่ที่ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะจัดหาน้ำให้ผู้ทำหัจญ์” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะธำรงรักษามัสยิดหะรอม” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: การญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูด อุมัรตำหนิพวกเขาและกล่าวว่า: อย่าได้เปล่งเสียงของพวกเจ้า ณ ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์เลย ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เพราะมันเป็นวันศุกร์อีกด้วย แต่เมื่อฉันละหมาดวันศุกร์ ฉันเข้าไปถามท่านถึงเรื่องที่ท่านมีความเห็นแตกต่างออกไป จากนั้นอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงยิ่งใหญ่ ได้ทรงประทานวะฮีย์แก่ท่าน ความว่า {พวกเจ้าได้ถือเอาการให้น้ำดื่มแก่ผู้ประกอบพิธีฮัจญ์ และการบูรณะมัสยิดอัล-ฮะรอม ดั่งผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก.....” [อัตเตาบะฮ์: 19] ไปจนจบอายะฮ์