عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها قَالَت:
دَخَلَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ امْرَأَةُ أَبِي سُفْيَانَ عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، لَا يُعْطِينِي مِنَ النَّفَقَةِ مَا يَكْفِينِي وَيَكْفِي بَنِيَّ إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ بِغَيْرِ عِلْمِهِ، فَهَلْ عَلَيَّ فِي ذَلِكَ مِنْ جُنَاحٍ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خُذِي مِنْ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ مَا يَكْفِيكِ وَيَكْفِي بَنِيكِ».
المزيد
Мајката на верниците, Аиша, Аллах нека е задоволен со неа, раскажува:
Хинд бинт Утбе, жената на Ебу Суфјан, влезе кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, и рече:
„О Божји пратенику, Ебу Суфјан е скржав човек – не ми дава доволно издршка за мене и моите деца. Земам од неговиот имот без негово знаење – па дали со тоа правам грев?“
Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ѝ одговори:
„Земи од неговиот имот она што е разумно и доволно – за тебе и за твоите деца.“
