عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْها قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنَ الأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ، قَالُوا: إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الغَضَبُ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ يَقُولُ: «إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا».
المزيد
จากอาอิชะฮ์ มารดาแห่งศรัทธาชน เราะฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า:
เมื่อท่านรอซูลุลลอฮ์ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม สั่งพวกเขาให้ทำสิ่งใด ท่านก็จะสั่งให้ทำในขอบเขตที่พวกเขาสามารถทำได้แต่พวกเขากล่าวว่า “พวกเราไม่เหมือนท่าน โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์! แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงอภัยโทษให้ท่านแล้ว ทั้งสิ่งที่ล่วงมาและสิ่งที่จะตามมา”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ท่านนบีศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม จะโกรธ จนเห็นความโกรธปรากฏบนใบหน้าของท่านจากนั้นท่านจึงกล่าวว่า “แท้จริงผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์มากที่สุด และรู้จักอัลลอฮ์มากที่สุดในหมู่พวกท่าน คือฉันเอง”
