عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي الحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ، فَأَصَابُوا إِبِلًا وَغَنَمًا، قَالَ: وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُخْرَيَاتِ القَوْمِ، فَعَجِلُوا، وَذَبَحُوا، وَنَصَبُوا القُدُورَ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالقُدُورِ، فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ، فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الغَنَمِ بِبَعِيرٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، فَطَلَبُوهُ، فَأَعْيَاهُمْ وَكَانَ فِي القَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ، فَأَهْوَى رَجُلٌ مِنْهُمْ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ، ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ لِهَذِهِ البَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الوَحْشِ، فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا»، فَقَالَ أي رافع: إِنَّا نَرْجُو -أَوْ نَخَافُ- العَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالقَصَبِ؟ قَالَ: «مَا أَنْهَرَ الدَّمَ، وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلُوهُ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ: أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الحَبَشَةِ».
المزيد
Prenosi se od Rafi'a ibn Hadidža, radijallahu anhu, da je rekao:
"Bili smo s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, na Zul-Hulejfi. Ljude je snašla glad, pa su zaplijenili kamile i bravčad. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bijaše u pozadini. Ljudi su požurili, poklali ih i stavili u kazane. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, naiđe pored kazana i naredi da se izvrne, a onda im podijeli plijen. Dijelio ga je tako da je deset bravčadi izjednačavao s jednom devom. U tom trenutku pobjegla je jedna deva, a među ljudima bijaše vrlo malo konja. Jedan čovjek na nju odape strijelu i, s Allahovom pomoći, strijelom je zaustavi. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: 'Nekada ove domaće životinje podivljaju i budu poput divljih zvijeri; u tom slučaju sa njima postupite kao što je ovaj postupio.'
Rafi'a reče: 'Mi očekujemo da ćemo se susresti sa neprijateljem sutra, a nemamo noževa; možemo li životinje klati rogozom?'
On reče: 'Čime god se prolije krv, i pritom spomenete Allahovo ime – to jedite; samo ne koljite zubom niti noktom. A reći ću vam i zašto: zub je kost, a nokat koriste Abesinijci.'"
