عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رَضيَ اللهُ عنها أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«لَا تُحِدُّ امْرَأَةٌ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلَا تَلْبَسُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلَّا ثَوْبَ عَصْبٍ، وَلَا تَكْتَحِلُ، وَلَا تَمَسُّ طِيبًا إِلَّا إِذَا طَهُرَتْ نُبْذَةً مِنْ قُسْطٍ أَوْ أَظْفَارٍ».
المزيد
უმმი ატიასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოსცემს, რომ ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:
«ქალი არ უნდა იმყოფებოდეს გლოვაში მიცვალებულზე სამ დღეზე მეტხანს, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა გარდაცვლილია მისი ქმარი – ასეთ შემთხვევაში, იგი უნდა გლოვობდეს ოთხ თვესა და ათი დღის განმავლობაში , მან არ უნდა ატაროს შეღებილი ტანსაცმელი, გარდა უხეში ქსოვილისგან დამზადებულისა, მან არ უნდა წაისვას თვალის სილამაზე, არ უნდა გამოიყენოს სურნელოვანი ნივთიერებები, გარდა მცირე რაოდენობის ყისტისა ან აყვავებული მცენარეული ნაზავისა, როცა ის განიწმინდება ქალთა წესიდან».
