عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ، وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَشَ مِنْهَا نَهْشَةً، ثُمَّ قَالَ:
«أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ، وَهَلْ تَدْرُونَ مِمَّ ذَلِكَ؟ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، يُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمُ البَصَرُ، وَتَدْنُو الشَّمْسُ، فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنَ الغَمِّ وَالكَرْبِ مَا لاَ يُطِيقُونَ وَلاَ يَحْتَمِلُونَ، فَيَقُولُ النَّاسُ: أَلاَ تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ، أَلاَ تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ؟ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ: عَلَيْكُمْ بِآدَمَ، فَيَأْتُونَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَيَقُولُونَ لَهُ: أَنْتَ أَبُو البَشَرِ، خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ، وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ، وَأَمَرَ المَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا؟ فَيَقُولُ آدَمُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنِ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ، فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ: يَا نُوحُ، إِنَّكَ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الأَرْضِ، وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ كَانَتْ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ، فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ: يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَيَقُولُ لَهُمْ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ كُنْتُ كَذَبْتُ ثَلاَثَ كَذِبَاتٍ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ، مُوسَى فَيَقُولُونَ: يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلاَمِهِ عَلَى النَّاسِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ، فَيَأْتُونَ عِيسَى، فَيَقُولُونَ: يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ، وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي المَهْدِ صَبِيًّا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ عِيسَى: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ قَطُّ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ، فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ: يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتِمُ الأَنْبِيَاءِ، وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ العَرْشِ، فَأَقَعُ سَاجِدًا لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ، ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا، لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي، ثُمَّ يُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَقُولُ: أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، فَيُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِمْ مِنَ البَابِ الأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الجَنَّةِ، وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الأَبْوَابِ، ثُمَّ قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ مَا بَيْنَ المِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الجَنَّةِ، كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَحِمْيَرَ -أَوْ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَى-».
المزيد
अबु हुरैराह (रजिअल्लाहु अन्हु) बाट वर्णित छ। उहाँले भन्नुभयो: अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को समक्ष मासु प्रस्तुत गरियो र उहाँलाई (पशुको) अघिल्लो खुट्टाको माथिल्लो भागको मासु दिइयो, जुन उहाँलाई मन पर्थ्यो। उहाँले त्यसबाट एक टुक्रा टोक्नुभयो र त्यसपछि भन्नुभयो:
"कियामतको दिन म मानिसहरूको अगुवा (सरदार) हुनेछूँ। के तिमीहरूलाई थाहा छ यो किन हुनेछ? अल्लाहले अघिल्ला र पछिल्ला सबै मानिसहरूलाई एउटा ठूलो, समतल मैदानमा भेला गर्नुहुनेछ, जहाँ पुकार्नेको आवाज सबैसम्म पुग्नेछ, हेर्नेले सबैलाई देख्नेछ र सूर्य धेरै नजिक हुनेछ। मानिसहरूले असहनीय दुःख र पीडाको सामना गर्नेछन्। त्यसैले मानिसहरूले एकअर्कालाई भन्नेछन्, 'के तिमीहरू कति समस्यामा छौ भनेर देख्दैनौ? तिमीहरू किन त्यस्तो व्यक्ति खोज्दैनौ जसले पालनकर्ता अल्लाहसामु तिमीहरूको लागि मध्यस्थता गर्न सकोस्?' त्यसपछि तिनीहरू एकअर्कालाई भन्नेछन्, 'आदम (अलैहिस्सलाम) कहाँ जाऊ।' तसर्थ तिनीहरू आदम (अलैहिस्सलाम) कहाँ आउनेछन् र भन्नेछन्: 'तपाईं मानवजातिका पिता हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईंलाई आफ्नै हातले सृष्टि गर्नुभयो, त्यसपछि तपाईंमा आत्मा हाल्नुभयो र फरिश्ताहरूलाई सज्दा गर्न आदेश दिनुभयो, तसर्थ तिनीहरूले तपाईंको अगाडि सज्दा गरे। हाम्रा लागि आफ्नो पालनकर्तासँग सिफारिस गर्नुहोस्। के हजुरले हामी कति दुःखमा छौँ भनेर देख्नुहुन्न? हाम्रो दुःख कति बढेको छ?' आदम (अलैहिस्सलाम) ले भन्नुहुनेछ: 'आज हाम्रो पालनकर्ता धेरै क्रोधमा हुनुहुन्छ। उहाँ पहिले कहिल्यै यति रिसाउनुभएको थिएन, न त फेरि कहिल्यै रिसाउनुहुनेछ। उहाँले मलाई रूखको फल खानबाट मनाही गर्नुभयो, तर मैले त्यो खाएँ। मलाई आफ्नो बारेमा चिन्ता छ, मलाई आफ्नो बारेमा चिन्ता छ, मलाई आफ्नो बारेमा चिन्ता छ। तिमीहरू अरू कसैकहाँ जाऊ, तिमीहरू नूहकहाँ जाऊ।' मानिसहरू नूह (अलैहिस्सलाम) कहाँ आउनेछन् र भन्नेछन्: 'हे नूह! तपाईं पहिलो दूतका रूपमा पृथ्वीमा आउनुभयो र अल्लाहले तपाईंलाई आफ्नो कृतज्ञ सेवक भन्नुभएको छ। आफ्नो पालनकर्तासँग हाम्रा लागि सिफारिस गर्नुहोस्। हामी कष्टमा छौँ भनेर देख्नुहुन्न?' उहाँले भन्नुहुनेछ: 'मेरो पालनकर्ता आज धेरै रिसाउनुभएको छ। योभन्दा पहिले कहिल्यै उहाँ यति रिसाउनुभएको थिएन र अब कहिल्यै रिसाउनुहुने पनि छैन। वास्तवमा मलाई एउटा विशेष प्रार्थना गर्ने अधिकार थियो, तर मैले यसलाई आफ्नै समुदायको विरुद्धमा प्रयोग गरेँ। म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु, म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु, म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु। तिमीहरू मबाहेक अरू कसैकहाँ जाऊ, इब्राहिम (अलैहिस्सलाम) कहाँ जाऊ।' यो सुनेर सबै मानिसहरू इब्राहिम (अलैहिस्सलाम) कहाँ आउनेछन् र भन्नेछन्, 'हे इब्राहिम! तपाईं अल्लाहका नबी र पृथ्वीका सबै मानिसहरूमध्ये उहाँका मित्र हुनुहुन्छ। कृपया हाम्रा लागि सिफारिस गर्नुहोस्। के तपाईंले देख्नुहुन्न हामी कति दुःखमा छौँ?' तर उहाँले तिनीहरूलाई यो भन्नुहुनेछ, 'मेरो पालनकर्ता आज यसरी क्रोधित हुनुभएको छ कि यसअघि उहाँ कहिल्यै यसरी क्रोधित हुनुभएको थिएन र यसपछि पनि कहिल्यै यसरी क्रोधित हुनुहुने छैन। र (संसारमा) मैले तीन पटक फरक कुरा बोलेको थिएँ। म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु, म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु, म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु। तिमीहरू मबाहेक अरू कसैकहाँ जाऊ, मूसा (अलैहिस्सलाम) कहाँ जाऊ।' त्यसपछि उनीहरू मूसॉकहाँ जानेछन् र भन्नेछन्, 'हे मूसॉ! तपाईँ अल्लाहका रसूल हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईँलाई आफ्नो सन्देश र आफूसँग कुराकानी गर्ने सौभाग्य प्रदान गरेर मानिसहरूमाझ श्रेष्ठता दिनुभयो। हाम्रा प्रभुको अगाडि हाम्रो लागि सिफारिस गरिदिनुहोस्। के तपाईँ हाम्रो यो अवस्था देखिरहनुभएको छैन?' मूसॉले भन्नुहुनेछ, 'निश्चय नै मेरा प्रभु आज यसरी क्रोधित हुनुभएको छ कि यसअघि उहाँ कहिल्यै यसरी क्रोधित हुनुभएको थिएन र यसपछि पनि कहिल्यै यसरी क्रोधित हुनुहुने छैन। र मबाट (संसारमा) एउटा यस्तो व्यक्तिको हत्या हुन गएको थियो, जसको हत्या गर्ने आदेश मलाई दिइएको थिएन। मलाई आज आफ्नै चिन्ता छ, आफ्नै चिन्ता छ, आफ्नै चिन्ता छ! तिमीहरू अरू कसैकहाँ जाऊ, तिमीहरू मर्यमका पुत्र ईसा (अलैहिस्सलाम) कहाँ जाऊ।' त्यसपछि सबैजना ईसा (अलैहिस्सलाम) कहाँ जानेछन् र भन्नेछन्, 'हे ईसा! तपाईं अल्लाहका रसूल र उहाँले मर्यम (अलैहस्सलाम) तिर पठाउनुभएको वचन हुनुहुन्छ। तपाईं उहाँबाट पठाइएको आत्मा हुनुहुन्छ र काखे बालक भएर मानिसहरूसँग बोल्नुभएको छ। हाम्रा लागि आफ्नो पालनकर्तासमक्ष मध्यस्थता गर्नुहोस्, हामी साह्रै समस्यामा छौँ।' ईसा (अलैहिस्सलाम) ले भन्नुहुनेछ, 'आज मेरो पालनकर्ता धेरै रिसाउनुभएको छ। उहाँ पहिले कहिल्यै यति रिसाउनुभएको थिएन, न त कहिल्यै रिसाउनुहुनेछ।' ईसा (अलैहिस्सलाम) ले कुनै पापको उल्लेख गर्नुहुनेछैन। यद्यपि उहाँले अवश्य भन्नुहुनेछ: 'म आफ्नो बारेमा चिन्तित छु, मलाई आफ्नो बारेमा चिन्ता छ, मलाई आफ्नो बारेमा चिन्ता छ। तिमीहरू मबाहेक अरू कसैकहाँ जाऊ, तिमीहरू मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ जाऊ।' मानिसहरू मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ जानेछन् र भन्नेछन्: 'हे मुहम्मद! तपाईं अल्लाहका नबी र अन्तिम रसूल हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईँका अघिल्ला र पछिल्ला सम्पूर्ण कुराहरू क्षमा गरिदिनुभएको छ। कृपया अल्लाहको सामु हाम्रा लागि मध्यस्थता गर्नुहोस्। के तपाईं देख्नुहुन्न कि हामी कति दुःखी छौँ?' तसर्थ म अघि बढ्नेछु र अर्शको तल गई मेरो सर्वशक्तिमान र महान् पालनकर्तालाई सज्दा (ढोग) गर्नेछु। त्यसपछि अल्लाहले मेरो हृदयमा प्रशंसा र महिमाका यस्ता शब्दहरू हालिदिनुहुनेछ, जुन मभन्दा पहिले कसैको हृदयमा कहिल्यै आएको थिएन। मैले त्यसै अनुसार अल्लाहको प्रशंसा र महिमा गर्नेछु। त्यसपछि भनिनेछ: 'हे मुहम्मद! आफ्नो टाउको उठाउनुहोस्। माग्नुहोस्, तपाईंलाई दिइनेछ; सिफारिस गर्नुहोस्, तपाईंको सिफारिस स्वीकार गरिनेछ।' अनि म आफ्नो टाउको उठाएर भन्नेछु: 'हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्। हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्। हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्।' त्यसपछि भनिनेछ: 'हे मुहम्मद! तपाईंको उम्मतका ती मानिसहरूलाई जसको हिसाबकिताब हुनेछैन, दाहिने ढोकाबाट स्वर्गमा प्रवेश गराउनुहोस्; तिनीहरू अन्य ढोकाहरूबाट अन्य मानिसहरूसँग पनि स्वर्गमा प्रवेश गर्न सक्छन्।' त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: 'म कसम खान्छु त्यस अल्लाहको, जसको हातमा मेरो जीवन छ! स्वर्गका दुई ढोकाहरू बीचको दूरी मक्का र हिमयर ठाउँ बीचको दूरी बराबर छ, अथवा मक्का र बुसरा बीचको दूरी बराबर छ।'"
