عَنْ مُعَاذٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا وَجَّهَهُ إِلَى الْيَمَنِ أَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ مِنَ الْبَقَرِ مِنْ كُلِّ ثَلَاثِينَ تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً، وَمِنْ كُلِّ حَالِمٍ -يَعْنِي مُحْتَلِمًا- دِينَارًا أَوْ عَدْلَهُ مِنَ المَعَافِرِ، ثِيَابٌ تَكُونُ بِالْيَمَنِ.
المزيد
ము’ఆద్ రదియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖన:
నిశ్చయంగా ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం అతనిని యమన్కు పంపినప్పుడు, అతనికి ఇలా ఆదేశించారు: ఆవుల విషయంలో, ప్రతీ ముప్పై ఆవుల నుండి ఒక మగ లేదా ఆడ దూడను తీసుకోవాలి, మరియు ప్రతీ నలభై ఆవుల నుండి ఒక ముసన్నను (రెండు సంవత్సరాల ఆడ దూడను) తీసుకోవాలి, మరియు ప్రతీ యుక్తవయస్కుడి నుండి - అనగా యుక్తవయస్సు వచ్చినవాడి నుండి - ఒక దీనారు లేదా దానికి సమానమైన మఆఫిర్, అనగా యమన్లో ఉండే వస్త్రాలను తీసుకోవాలి.