عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ، يَبِيتُ ثَلَاثَ لَيَالٍ، إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ»، قَالَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ رضي الله عنهما: «مَا مَرَّتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ إِلَّا وَعِنْدِي وَصِيَّتِي».
المزيد
จากอิบนุอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ซึ่งเขาได้ฟังมาจากท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
"ไม่สมควรที่มุสลิมคนใดที่มีภาระเหนือเขาจะต้องสั่งเสีย เขาจะนอนในเวลาสามคืน นอกจากว่าเขาจะต้องเขียนพินัยกรรมไว้ อับดุลลอฮ์ บิน อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ไม่เคยมีคืนใดผ่านไป หลังจากที่ฉันได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พูดอย่างนั้น เว้นแต่ฉันจะมีพินัยกรรมที่ได้เขียนไว้"
