عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ، كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ، إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْإِبِلُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، أَوْفَرَ مَا كَانَتْ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ، وَلَا غَنَمٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا، لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ، وَلَا جَلْحَاءُ، وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْخَيْلُ؟ قَالَ: «الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ: هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ، فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ، وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ، ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا، فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ، فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ، فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ، أَوِ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ، إِلَّا كُتِبَ لَهُ، عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ، وَكُتِبَ لَهُ، عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا، حَسَنَاتٌ، وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا، أَوْ شَرَفَيْنِ، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ، وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ، فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ، عَدَدَ مَا شَرِبَتْ، حَسَنَاتٍ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْحُمُرُ؟ قَالَ: «مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ، إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ»: {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ، وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} [الزلزلة: 8].
المزيد
จากอบูฮุร็อยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
“ไม่มีเจ้าของทองและเจ้าของเงินคนใดที่ไม่ยอมจ่ายสิทธิของมัน(จ่ายซะกาต) เว้นแต่ในวันกิยามะฮ์จะมีแท่นหลายแท่นทำจากไฟนรก ถูกทำขึ้นสำหรับเขา แล้วมันจะถูกเผาให้ร้อนในไฟนรกญะฮันนัม แล้วถูกนำมานาบที่สีข้างของเขา และหน้าผากของเขา เเละหลังของเขา ทุกครั้งที่มันเย็นลง มันจะถูกนำมาทำให้ร้อนซ้ำแก่เขาอีก ในวันหนึ่งที่ความยาวนานของมันเท่ากับห้าหมื่นปี จนกระทั่งการพิพากษาระหว่างปวงบ่าวได้เสร็จสิ้นลง เขาจึงจะได้เห็นเส้นทางของเขา ว่าจะไปสู่สวรรค์หรือไม่ก็ไปยังนรก” มีผู้ถามว่า: 'โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แล้วสำหรับผู้ที่มีอูฐล่ะ?' ท่านตอบว่า: 'และไม่มีเจ้าของอูฐคนใด ที่ไม่ชำระสิทธิ์ของมัน และหนึ่งในสิทธิ์ของมันคือการรีดนมอูฐในวันที่พวกมันมาดื่มน้ำ ยกเว้นในวันกิยามะฮ์ (วันแห่งการฟื้นคืนชีพ) เขาจะถูกทิ้งไว้ในพื้นราบที่กว้างใหญ่ และอูฐจะอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เขาจะไม่สูญเสียแม้แต่อูฐตัวเดียว พวกมันจะเหยียบเขาด้วยกีบเท้า และกัดเขาด้วยปากของพวกมัน ทุกครั้งที่อูฐตัวแรกเดินผ่านไป ก็จะมีตัวสุดท้ายตามมาทำแบบเดียวกัน ในวันที่ยาวนานเท่ากับห้าหมื่นปี จนกว่าจะมีการตัดสินระหว่างบรรดาผู้คน และเขาจะเห็นทางของตน ไม่ว่าจะไปยังสวรรค์หรือไปยังนรก” มีผู้ถามว่า: 'โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แล้วสำหรับผู้ที่มีวัวและแกะล่ะ?' ท่านตอบว่า: 'และไม่มีเจ้าของวัวหรือแกะคนใด ที่ไม่ชำระสิทธิ์ของมัน ยกเว้นในวันกิยามะฮ์ (วันแห่งการฟื้นคืนชีพ) เขาจะถูกทิ้งไว้ในพื้นที่ราบกว้างใหญ่ และเขาจะไม่สูญเสียสัตว์ตัวใดเลย ไม่มีวัวหรือแกะที่เขามีจะมีเขาที่โค้งงอ บิ่น หรือหัก พวกมันจะชนเขาด้วยเขา และเหยียบเขาด้วยกีบเท้าของพวกมัน ทุกครั้งที่วัวหรือแกะตัวแรกเดินผ่านไป ก็จะมีตัวสุดท้ายตามมาทำแบบเดียวกัน ในวันที่ยาวนานเท่ากับห้าหมื่นปี จนกว่าจะมีการตัดสินระหว่างบรรดาผู้คน และเขาจะเห็นทางของตน ไม่ว่าจะไปยังสวรรค์หรือไปยังนรก” "มีผู้ถามว่า: 'โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แล้วสำหรับผู้ที่มีม้าล่ะ?' ท่านตอบว่า: 'ม้านั้นแบ่งออกเป็นสามประเภท: สำหรับคนหนึ่งเป็นภาระบาป, สำหรับอีกคนหนึ่งเป็นการปกป้อง, และสำหรับอีกคนหนึ่งเป็นผลบุญ ส่วนม้าที่เป็นภาระบาปคือม้าที่คนหนึ่งเลี้ยงไว้ด้วยความโอ้อวด ความภาคภูมิใจ และเพื่อทำลายศาสนาอิสลาม ม้านั้นเป็นภาระบาปสำหรับเขา ส่วนม้าที่เป็นการปกป้องคือม้าที่คนหนึ่งเลี้ยงไว้ในหนทางของอัลลอฮ์ และไม่ลืมที่จะชำระสิทธิ์ของอัลลอฮ์ในการใช้งานหลังและคอของมัน ม้านั้นเป็นการปกป้องสำหรับเขา ส่วนม้าที่เป็นผลบุญคือม้าที่คนหนึ่งเลี้ยงไว้ในหนทางของอัลลอฮ์ สำหรับบรรดาชาวอิสลาม เขาปล่อยให้มันอยู่ในทุ่งหรือสวน ซึ่งทุกครั้งที่มันกินหญ้าหรือพืชใด ๆ ที่อยู่ในทุ่งหรือสวนนั้น จำนวนที่มันกินจะถูกบันทึกเป็นผลบุญให้แก่เขา แม้กระทั่งจำนวนของมูลและปัสสาวะของมันก็จะถูกบันทึกเป็นผลบุญ และเมื่อมันออกวิ่งกระโดดขึ้นเนินหรือสองเนิน จำนวนรอยเท้าและมูลของมันจะถูกบันทึกเป็นผลบุญ และเมื่อเจ้าของมันพาม้ามายังแม่น้ำแล้วมันดื่มน้ำ โดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันดื่ม อัลลอฮ์ก็จะบันทึกจำนวนที่มันดื่มเป็นผลบุญให้แก่เขา'"
