عن عائشة أم المؤمنين وعبد الله بن عباس رضي الله عنهما قالا:
لَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَفِقَ يَطْرَحُ خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَإِذَا اغْتَمَّ بِهَا كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ، فَقَالَ وَهُوَ كَذَلِكَ: «لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى اليَهُودِ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ» يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا.
المزيد
'Aisha en Abdoellah ibn 'Abbas (moge Allah tevreden zijn met hen ) zeiden:
Toen de dood op de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) neerkwam, had hij een stukje kleding op zijn gezicht gelegd. Toen hij het doekje verwijderde, was zijn gezicht betrokken (en nod steeds prachtig). Op dat moment sprak hij de woorden uit: "Moge de vloek van Allah rusten op de joden en christenen. Zij hebben de graven van hun profeten tot plaatsen van aanbidding gemaakt." Met deze uitspraak wees hij krachtig op de verkeerde handelingen die zij hadden verricht.
