เมื่ออัลลอฮ์ได้กำหนดให้บ่าวคนใดคนหนึ่งเพื่อให้เสียชีวิตที่ใดสักที่หนึ่ง พระองค์จะกำหนดกิจกรรมอะไรสักอย่างเพื่อให้เขาต้องไปที่นั้น
“เมื่อลูกหลานของอาดัมได้เสียชีวิต การงานของเขาจะถูกตัดขาดลงยกเว้นเพียงสามประการคือ การบริจาคทานที่ถาวร ความรู้ที่ยังประโยชน์ หรือบุตรที่ดีขอดุอาอ์ให้กับเขา”
“จงชำระนางสามครั้ง หรือห้าครั้ง หรือมากกว่านั้น หากพวกเจ้าเห็นสมควร ด้วยน้ำและใบพุทรา และสุดท้ายให้เติมการบูร หรืออะไรสักอย่างจากการบูร เมื่อเสร็จแล้วโปรดแจ้งให้ฉันทราบ
พวกเจ้าจงรีบเร่งจัดการและนำศพไปฝังเถิด เพราะถ้าผู้ตายเป็นผู้ที่ประกอบคุณงามความดี เขาจะได้มีโอกาสรับผลตอบแทนที่ดี แต่ถ้ามิได้เป็นเช่นนั้น พวกเจ้าก็จะได้วางความชั่วร้ายลงจากบ่าของพวกเจ้าเสียที
แท้จริงแล้ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้บริสุทธิ์จากผู้ที่ส่งเสียงร้องดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ (อัล-ซอลิเกาะฮ์) ผู้ที่โกนผมเมื่อเกิดเหตุร้าย (อัล-หาลิเกาะฮ์) และ ผู้ที่ฉีกเสื้อผ้าของเขาเมื่อประสบภัยพิบัติ (อัล-ชาเกาะฮ์)
“พระผู้เป็นเจ้าทรงสาปแช่งชาวยิวและคริสเตียนที่ยึดเอาหลุมศพของบรรดาศาสนฑูตของพวกเขาเป็นสถานที่สักการะ”
