عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِبِلاَلٍ عِنْدَ صَلاَةِ الفَجْرِ:
«يَا بِلاَلُ، حَدِّثْنِي بِأَرْجَى عَمَلٍ عَمِلْتَهُ فِي الإِسْلاَمِ، فَإِنِّي سَمِعْتُ دَفَّ نَعْلَيْكَ بَيْنَ يَدَيَّ فِي الجَنَّةِ» قَالَ: مَا عَمِلْتُ عَمَلًا أَرْجَى عِنْدِي أَنِّي لَمْ أَتَطَهَّرْ طَهُورًا، فِي سَاعَةِ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، إِلَّا صَلَّيْتُ بِذَلِكَ الطُّهُورِ مَا كُتِبَ لِي أَنْ أُصَلِّيَ.
المزيد
จากอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวแก่บิลาลตอนช่วงเวลาละหมาดซุบฮิว่า:
"โอ้บิลาลเอ๋ย จงบอกฉันถึงการงานที่เจ้ามีความหวังมากที่สุดที่ได้ทำไว้ในอิสลาม เพราะฉันได้ยินเสียงรองเท้าทั้งสองของเจ้าเบื้องหน้าฉันในสวรรค์" บิลาลตอบว่า : ฉันไม่ได้กระทำการงานใดที่ฉันหวังมากที่สุด แท้จริงฉันจะไม่อาบน้ำละหมาดใดในช่วงเวลากลางคืนหรือกลางวัน เว้นแต่ฉันจะละหมาดด้วยน้ำละหมาดดังกล่าวเท่าที่ถูกบันทึกให้ฉันสามารถละหมาดได้
