عنْ ابنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ، فَانْطَلَقَ لِحَاجَتِهِ، فَرَأَيْنَا حُمَّرَةً مَعَهَا فَرْخَانِ، فَأَخَذْنَا فَرْخَيْهَا، فَجَاءَتِ الْحُمَرَةُ فَجَعَلَتْ تَفْرِشُ، فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «مَنْ فَجَعَ هَذِهِ بِوَلَدِهَا؟ رُدُّوا وَلَدَهَا إِلَيْهَا»، وَرَأَى قَرْيَةَ نَمْلٍ قَدْ حَرَّقْنَاهَا، فَقَالَ: «مَنْ حَرَّقَ هَذِهِ؟» قُلْنَا: نَحْنُ. قَالَ: «إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يُعَذِّبَ بِالنَّارِ إِلَّا رَبُّ النَّارِ».
المزيد
Од Ибн Месуд, Аллах нека е задоволен со него, се пренесува дека рекол:
„Бевме со Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, на патување. Тој се оддалечи заради својата потреба, а ние видовме една птица хумара со две пилиња. Ги зедовме пилињата, па птицата дојде вознемирено, ширијќи ги крилјата.
Тогаш пристигна Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, и рече:
,Кој ја растажи оваа со тоа што ѝ ги зеде малите? Вратете ѝ ги пилињата.‘
Потоа забележа мравјалник што го запалиле и праша:
,Кој го запали ова?‘
Рековме: ,Ние.‘
Тој рече: ,Навистина, само Господарот на огнот има право да казнува со оган.‘“
