عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ، قَالَ: حَدَّثَنِي الْحَبِيبُ الْأَمِينُ، أَمَّا هُوَ فَحَبِيبٌ إِلَيَّ، وَأَمَّا هُوَ عِنْدِي فَأَمِينٌ، عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ رضي الله عنه قَالَ:
كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، تِسْعَةً أَوْ ثَمَانِيَةً أَوْ سَبْعَةً، فَقَالَ: «أَلَا تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللهِ؟» وَكُنَّا حَدِيثَ عَهْدٍ بِبَيْعَةٍ، فَقُلْنَا: قَدْ بَايَعْنَاكَ يَا رَسُولَ اللهِ، ثُمَّ قَالَ: «أَلَا تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللهِ؟» فَقُلْنَا: قَدْ بَايَعْنَاكَ يَا رَسُولَ اللهِ، ثُمَّ قَالَ: «أَلَا تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللهِ؟» قَالَ: فَبَسَطْنَا أَيْدِيَنَا وَقُلْنَا: قَدْ بَايَعْنَاكَ يَا رَسُولَ اللهِ، فَعَلَامَ نُبَايِعُكَ؟ قَالَ: «عَلَى أَنْ تَعْبُدُوا اللهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَالصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ، وَتُطِيعُوا -وَأَسَرَّ كَلِمَةً خَفِيَّةً- وَلَا تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا» فَلَقَدْ رَأَيْتُ بَعْضَ أُولَئِكَ النَّفَرِ يَسْقُطُ سَوْطُ أَحَدِهِمْ، فَمَا يَسْأَلُ أَحَدًا يُنَاوِلُهُ إِيَّاهُ.
المزيد
از ابومسلم خَولانی روایت است که گفت: آن حَبیب امین که به نزد من محبوب است و نزد من امانتدار است، یعنی عوف بن مالک اَشجَعی رضی الله عنه برایم خبر داد و گفت:
ما نه یا هشت یا هفت نفر نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم بودیم، پس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» در حالی که تازه بیعت کرده بودیم، پس گفتیم: ما با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله، سپس [دوباره] فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله. سپس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟»، می‌گوید: پس دستانمان را [برای بیعت] جلو آوردیم و گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم ای رسول الله پس بر چه چیزی با شما بیعت کنیم؟ فرمودند: «بر اینکه الله را عبادت کنید، و چیزی را به او شریک نیاورید، و بر نمازهای پنج‌گانه، و اینکه اطاعت کنید - و چیزی را زمزمه کرد - و اینکه از مردم چیزی نخواهید» پس برخی از آن جمع را دیدم که تازیانه‌اش از دست او می‌افتاد و از کسی درخواست نمی‌کرد که آن را به دست او بدهد.
