1. اصلی
  2. دسته بندى‌ها
  3. فضائل و آداب

بروز رسانی خداوند به کسی که از روی تکبر و غرور لباسش را [بر روی زمین] بکشد، نگاه [رحمت] نمی‌کند

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَى مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ».

از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَى مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ». یعنی: «خداوند به کسی که از روی تکبر و غرور لباسش را [بر روی زمین] بکشد، نگاه [رحمت] نمی‌کند».

صحیح است بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند صحیح بخاری - 5783

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم از رها کردن لباس یا اِزار (لنگ) در پایین‌تر از قوزک پا از روی خودپسندی و تکبر هشدار داده‌اند، و اینکه هر کس چنین کند، سزاوار این تهدید شدید است که خداوند در روز قیامت با نگاه رحمت به او ننگرد.

از نکات این حدیث

  1. «لباس» شامل هر چیزی می‌شود که پایین‌تنه را می‌پوشاند، از قبیل شلوار، پیراهن بلند، لنگ و غیره.
  2. نهی از اِسبال (رها کردن لباس پایین‌تر از قوزک) مخصوص مردان است. نووی گفته است: و علما بر جایز بودن اسبال برای زنان اجماع دارند، و از پیامبر صلی الله علیه و سلم به صحت رسیده است که به آنان اجازه دادند دامن لباسشان را به اندازهٔ یک ذراع (از آرنج تا سر انگشتان) بلندتر بگیرند.
  3. ابن باز گفته است: اسبال به دلیل عمومیت احادیث، ممنوع و حرام است. اما مجازات آن متفاوت است و لازم نیست که یکسان باشد، زیرا کسی که قصد تکبر دارد، مانند کسی نیست که چنین قصدی ندارد.
  4. ابن باز می‌گوید: زن عورت است، پس مانعی ندارد که [لباسش را] به اندازهٔ یک وجب بلندتر بگیرد، و اگر برایش کافی نبود، از قوزک پا به اندازهٔ یک ذراع بلندتر بگیرد.
  5. قاضی گفته است: علما گفته‌اند: و به طور خلاصه، هر آنچه در لباس از نظر بلندی و گشادی، فراتر از نیاز و حد معمول باشد، مکروه است، و خداوند داناتر است.
  6. نووی گفته است: اندازهٔ مستحب برای پایین آمدن لبهٔ پیراهن و لنگ، تا نصف ساق پاست. و آنچه میان نصف ساق و قوزک پا باشد، اشکالی ندارد. و آنچه پایین‌تر از آن باشد، در آتش است. پس مستحب، نصف ساق است، و جایزِ بدون کراهت، از زیر آن تا قوزک‌هاست، و آنچه از قوزک‌ها پایین‌تر بیاید، ممنوع است.
  7. ابن عثیمین دربارهٔ این سخن که «خداوند به او نگاه نمی‌کند» گفته است: یعنی نگاه رحمت و رأفت، و منظور از آن، نگاه عمومی (دیدن) نیست؛ زیرا هیچ چیز بر خداوند سبحانه و تعالی پوشیده نیست و هیچ چیز از دید او پنهان نمی‌ماند، بلکه منظور، نگاه رحمت و رأفت است.

مشاهده ترجمه‌ها

45 زبان
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
BN বাংলা البنغالية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
NE नेपाली النيبالية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية