عَنِ ابنِ عُمَرَ رضي الله عنهما قَالَ:
لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَعُ هَؤُلَاءِ الدَّعَوَاتِ، حِينَ يُمْسِي وَحِينَ يُصْبِحُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَتِي -أَو: عَوْرَاتِي- وَآمِنْ رَوْعَاتِي، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ، وَمِنْ خَلْفِي، وَعَنْ يَمِينِي، وَعَنْ شِمَالِي، وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي».
المزيد
Ибн Омер, радијаллаху анху, рекол:
Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, не ги занемаруваше овие дови, кога легнуваше навечер и кога се будеше наутро: „Аллахумме, инни ес елукeл-’афијете фиддунја вел ахирети. Аллахумме, инни ес‘елукeл ’афве вел ’афијете фи дини ве дунјаје, ве ехли ве мали. Аллахумме-стур ‘аврати ве амин рев’ати. Аллахумме-хфезни мин бејни једејје ве мин халфи ве ‘ан јемини ве ‘ан шимали ве мин фавки ве е’узу би азаметике ен угтале мин тахти.“ (Аллаху мој, Те молам за благосостојба на овој и на идниот свет. Аллаху мој, Те молам да ми простиш и да ми дадеш благосостојба во мојата вера, во мојот живот, во моето семејство и во мојот имот! Аллаху мој, скриј ги моите недостатоци и смири ме во тешките моменти! Аллаху мој, чувај ме од предната и задната страна, од десната и левата страна, и одозгора; и барам заштита преку Твојата Величина да не бидам зграпчен одоздола.)
