1. Дома
  2. Категории
  3. Акида (исламско верување)

Хадис „Сласта на иманот ја вкусил оној што е задоволен Аллах да му биде неговиот Господар, исламот неговата вера и Мухамед неговиот пратеник.“

عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ:
«ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا».

Од Абас бин Абдулмуталиб, Аллах нека е задоволен со него, се пренесува дека го слушнал Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како вели:
„Сласта на иманот ја вкусил оној што е задоволен Аллах да му биде неговиот Господар, исламот неговата вера и Мухамед неговиот пратеник.“

صحيح رواه مسلم صحيح مسلم - 34

Објаснување

Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, известува дека искрениот верник, чие срце е спокојно со својот иман, ќе ја почувствува вистинската сласт на верата, радоста, широчината во градите и убавината на Аллаховата близина, доколку е задоволен со три нешта:
1. Да биде задоволен со Аллах како негов Господар – односно, неговото срце да биде смирено со сè што Аллах му одредил во однос на ризкот и животните околности. Да не се противи на Неговата одредба и да не бара друг господар освен Аллах.
2. Да биде задоволен со исламот како негова вера – односно, неговото срце да прифаќа со спокојство и убеденост сè што исламот пропишал од наредбите и обврските, без да бара пат надвор од него.
3. Да биде задоволен со Мухамед, салаллаху алејхи ве селем, како негов пратеник – односно, да прифаќа со љубов и радост сè што тој донел, без двоумење и сомнеж, и да не следи друг пат покрај неговиот пат.

من فوائد الحديث

  1. Иманот има своја сласт и вкус што се чувствуваат со срцето, исто како што сласта на храната и пијалаците се чувствува со јазикот.
  2. Телото може да ја почувствува сласта на храната и пијалаците само кога е здраво. Истото важи и за срцето – ако е чисто од болести како заблудите и забранетите страсти, тогаш ќе ја почувствува сласта на иманот. Но, ако е болно и ослабено, нема да ја почувствува неговата сласт, туку може дури и да ужива во она што го води кон пропаст како страстите и гревовите.
  3. Кога човекот е задоволен со нешто и го смета за добро, тоа му станува лесно и не му претставува тежина. Се радува на сè што доаѓа со тоа и го прима со отворено срце. Истото важи и за верникот – кога иманот навистина ќе влезе во неговото срце, послушноста кон Господарот му станува лесна, душата му наоѓа наслада во тоа и не му претставува тежина.
  4. Ибн Кајим вели: „Овој хадис го опфаќа задоволството со Аллаховото господарство и божественост, задоволството со Неговиот пратеник и потполното предавање на него, како и задоволството со Неговата вера и целосната потчинетост кон неа.“

Преглед на преводи

51 Јазик
EN English Англиски
UR اردو Урду
ID Indonesia Индонезиски
BN বাংলা Бенгалски
TR Türkçe Турски
RU Русский Руски
BS Bosanski Босански
SI සිංහල Синхала
HI हिन्दी Индијски
ZH 中文 Кинески
FA فارسی Персиски
VI Tiếng Việt Виетнамски
TL Tagalog Тагалог
KU Kurdî Курдски
HA Hausa Хауса
PT Português Португалски
ML മലയാളം Малајалам
TE తెలుగు Телгу
SW Kiswahili Свахили
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
KY Кыргызча القيرقيزية
NE नेपाली النيبالية
LT Lietuvių الليتوانية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
TG тоҷикӣ الطاجيكية
RW Kinyarwanda الكينياروندا
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
CS Čeština التشيكية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
OM Oromoo الأورومو
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
AZ Azərbaycan الأذربيجانية
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية