عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤمنين رضي الله عنها أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ سَأَلَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ:
إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ، أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ؟ فَقَالَ: «لَا، إِنَّ ذَلِكِ عِرْقٌ، وَلَكِنْ دَعِي الصَّلاَةَ قَدْرَ الأَيَّامِ الَّتِي كُنْتِ تَحِيضِينَ فِيهَا، ثُمَّ اغْتَسِلِي وَصَلِّي».
المزيد
Yii a ʿAɑɩša sẽn yaa muumin-rãmbã ma wã nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga), t’a Faatɩmat Bint Abɩɩ Hʋbayš sok Nɑbiyɑɑmã, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) n yeele:
Ad mam yãta Pekre, tɩ ka wãagdẽ ye, rẽ yĩnga, mam basda Pʋʋsg bɩɩ? Tɩ Nabiyaamã yeele: «ayo, ad rẽnda yaa bãaga, la bas Pʋʋsgã sẽn zems rasem-rãmb nins fo sẽn rag n yãt Pekrã tεka, rẽ poorẽ bɩ f so la f pʋʋse».