عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اقْرَأْ عَلَيَّ»، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَأَقْرَأُ عَلَيْكَ، وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ؟ قَالَ: «نَعَمْ» فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ: {فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ، وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا} [النساء: 41]، قَالَ: «حَسْبُكَ الآنَ» فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ، فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ.
المزيد
Abdoellah ibn Mas'oed (moge Allah tevreden met hem zijn) rapporteerde:
"De Profeet (vrede zij met hem) zei tegen mij: ‘'Lees voor mij.’' Ik zei: ‘'O Boodschapper van Allah, zal ik voor u lezen terwijl het aan u is geopenbaard?'’ Hij zei: ‘'Ja.'’ Zo las ik Soera An-Nisaa totdat ik bij deze verzen kwam: ‘'Hoe zal het zijn wanneer Wij uit elke gemeenschap een getuige brengen en Wij jou als getuige over hen brengen?’' [An-Nisaa: 41]. Hij zei: ‘'Dat is nu genoeg voor jou.’' Ik wendde mij tot hem en zag dat zijn ogen tranen vergoten."
