عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اقْرَأْ عَلَيَّ»، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَأَقْرَأُ عَلَيْكَ، وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ؟ قَالَ: «نَعَمْ» فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ: {فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ، وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا} [النساء: 41]، قَالَ: «حَسْبُكَ الآنَ» فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ، فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ.
المزيد
გადმოცემულია აბდულლაჰ იბნ მას'უდისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომელმაც თქვა:
შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მითხრა: «წამიკითხე ყურანი» მე ვუთხარი: ო, ალლაჰის შუამავალო, მე წაგიკითხო შენ, როდესაც ის შენზე გადმოევლინა? თქვა: «დიახ», და დავიწყე სურა ან-ნისას კითხვა, სანამ შემდეგ აიათამდე არ მივედი: {და როგორ[იქნება განკითხვის დღეს] როცა ყოველი უმმათიდან[სარწმუნოებიდან] მოწმეს წარვადგენთ, და [როცა]შენც წარგადგენთ ამ ხალხზე მოწმედ} [ან-ნისა: 41], თქვა: «ახლა, საკმარისია», და როცა მას შევხედე თვალებიდან ცრემლი მოსდიოდა.
