عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اقْرَأْ عَلَيَّ»، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَأَقْرَأُ عَلَيْكَ، وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ؟ قَالَ: «نَعَمْ» فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ: {فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ، وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا} [النساء: 41]، قَالَ: «حَسْبُكَ الآنَ» فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ، فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ.
المزيد
จาก อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า :
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่าแก่ข้าพเจ้าว่า:
“เจ้าจงอ่าน (อัลกุรอาน) ให้ฉันฟังเถิด”ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า: “โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ข้าพเจ้าจะอ่านให้ท่านฟังได้อย่างไร ในเมื่ออัลกุรอานได้ถูกประทานลงมาแก่ท่าน?”ท่านนบีจึงตอบว่า: “ใช่ จงอ่านเถิด”
ข้าพเจ้าจึงอ่านสูเราะฮ์อันนิสาอ์ไปจนถึงอายะฮ์ที่ว่า:
{فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ، وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا}“แล้วจะเป็นอย่างไรหนอ เมื่อตอนที่เราจะนำพยานจากทุกประชาชาติมา และเราจะนำเจ้ามาเป็นพยานต่อบุคคลเหล่านี้”(สูเราะฮ์ อันนิสาอ์ อายะฮ์ที่ 41)เมื่อข้าพเจ้าอ่านถึงตรงนั้น ท่านนบีจึงกล่าวว่า: “พอแล้วตอนนี้”ข้าพเจ้าจึงหันไปมองท่าน แล้วเห็นว่าดวงตาของท่าน มีน้ำตาไหลออกมา
