عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ:
فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَكَاةَ الفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، عَلَى العَبْدِ وَالحُرِّ، وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى، وَالصَّغِيرِ وَالكَبِيرِ مِنَ المُسْلِمِينَ، وَأَمَرَ بِهَا أَنْ تُؤَدَّى قَبْلَ خُرُوجِ النَّاسِ إِلَى الصَّلاَةِ.
المزيد
Аз ибни Умар (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки гуфт:
Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) закоти фитрро бар ҳар ғулом ва озод, мард ва зан, хурдсол ва калонсол аз миёни мусалмонон, аз ҳар нафар як соъ хурмо ё як соъ ҷав, фарз намуданд. Ва амр карданд, ки онро пеш аз рафтани мардум ба намоз (-и ид) пардохт кунанд.