1. หน้าหลัก
  2. หมวดหมู่​
  3. ฟิกฮ์และหลักพื้นฐานของวิชาฟิกฮ์

หะดีษ แท้จริง การกล่าวตัลบียะฮ์ ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม คือ «لَبَّيْكَ اللهُمَّ، لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ» (มีความว่า) :“ โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ข้าพระองค์ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ด้วยการไม่ตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีกับพระองค์ แท้จริงการสรรเสริญ ความโปรดปรานและอำนาจเป็นของพระองค์ ไม่มีการตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีต่อพระองค์”

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا:
أَنَّ تَلْبِيَةَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَبَّيْكَ اللهُمَّ، لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ» قَالَ: وَكَانَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا يَزِيدُ فِيهَا: لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ، وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ، لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ.

จากอับดุลลอฮ์ บิน อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า:
แท้จริง การกล่าวตัลบียะฮ์ ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม คือ «لَبَّيْكَ اللهُمَّ، لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ» (มีความว่า) :“ โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ข้าพระองค์ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ด้วยการไม่ตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีกับพระองค์ แท้จริงการสรรเสริญ ความโปรดปรานและอำนาจเป็นของพระองค์ ไม่มีการตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีต่อพระองค์” เขากล่าวว่า: อับดุลลอฮ์ บิน อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้เพิ่มมาในสำนวน ที่ว่า «لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ، وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ، لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ» ซึ่งความว่า: ข้าพระองค์ได้ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ และได้ทำให้ข้าพระองค์ทรงมีความสุขในคำสั่งและข้อห้ามของพระองค์ และความดีงามทั้งหลายอยู่ในสองมือของพระองค์ ข้าพระองค์ได้ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ และยังพระองค์ข้าพระองค์ตั้งใจรับการตอบแทน และตั้งใจในการงาน

เศาะฮีห์ บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ และมุสลิม เศาะฮีห์ มุสลิม - 1184

คำอธิบาย​

การกล่าวตัลบียะฮ์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อท่านต้องการประกอบพิธีกรรมฮัจญ์หรืออุมเราะห์ ท่านจะกล่าวว่า: (โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ) เป็นการตอบสนองที่ยึดมั่นต่อพระองค์ หลังจากการตอบสนองที่พระองค์ทรงเรียกร้องเราในเรื่องของการอิคลาศ (ความบริสุทธิ์ใจ), เรื่องเตาฮีด (การให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์), การประกอบพิธีฮัจญ์ และอื่น ๆ (ข้าพระองค์ตอบสนองคำเรียกร้องของพระองค์ ด้วยการไม่ตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีกับพระองค์) เพราะพระองค์คือผู้เดียวที่คู่ควรแก่การเคารพภักดี ไม่มีหุ้นส่วนใด ๆ ร่วมกับพระองค์ ทั้งในฐานะพระเจ้า, ความเป็นเอกภาพของพระองค์, พระนาม และคุณลักษณะของพระองค์ (แท้จริงการสรรเสริญ) การกล่าวชื่นชมเป็นของพระองค์ (ความโปรดปราน) ทั้งหลายมาจากพระองค์ (เป็นของพระองค์) ในทุกการงาน (และอำนาจเป็นของพระองค์) เช่นเดียวกัน ( ไม่มีการตั้งสิ่งใดมาเป็นภาคีต่อพระองค์) ซึ่งล้วนแล้วเป็นของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว อิบนุ อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา เสริมในสำนวน ว่า: (ข้าฯ ขอสนองตอบต่อพระองค์) ข้าฯ ขอสนองตอบด้วยความยินดี และขอให้พระองค์ประทานความสุขแก่ข้าฯ อย่างต่อเนื่อง (ความดีทั้งปวงอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์) และมาจากความโปรดปรานของพระองค์ทั้งสิ้น (ข้าฯ ขอสนองตอบต่อพระองค์ และความปรารถนาและคำวิงวอนทั้งหมดมุ่งตรงสู่พระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าของความดี (และการกระทำทั้งมวลของข้าฯ ล้วนเป็นไปเพื่อพระองค์ เพราะพระองค์คือผู้เดียวที่คู่ควรแก่การเคารพภักดี)

บทเรียนที่ได้รับจากฮะดีษ

  1. บัญญัติให้กล่าวคำตัลบียะฮ์ระหว่างประกอบพิธีฮัจญ์และอุมเราะห์ และเน้นย้ำให้กล่าวมันในขณะประกอบพิธีฮัจญ์และอุมเราะ เนื่องจากเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของพิธีดังกล่าว เช่นเดียวกับการกล่าว ตักบีร ที่เป็นสัญลักษณ์ของการละหมาด
  2. อิบนุ อัล-มูนีร กล่าวว่า: "ในการบัญญัติให้กล่าวคำตัลบียะฮ์นั้น มีการชี้ให้เห็นถึงการให้เกียรติของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่มีต่อปวงบ่าวของพระองค์ เนื่องจากการที่พวกเขาได้เดินทางมาเยือนบ้านของพระองค์ (อัลกะอ์บะฮ์) นั้น แท้จริงแล้วเป็นเพราะการเรียกร้องจากพระองค์ผู้ทรงเกรียงไกรและสูงส่ง"
  3. การยึดมั่นต่อการกล่าวคำตัลบิยะห์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด และไม่เป็นไรหากจะเพิ่มเติมคำกล่าวอื่น ๆ เนื่องจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมได้ยอมรับในสิ่งนี้ อิบนุ หะญัรกล่าวว่า: "นี่คือแนวทางที่ยุติธรรมที่สุด โดยให้แยกคำกล่าวที่ถ่ายทอดมาจากท่านนบี (المرفوع) ไว้ต่างหาก และหากผู้กล่าวเลือกที่จะกล่าวคำที่ถ่ายทอดมาจากเศาะหาบะฮ์ (الموقوف) หรือคำที่แต่งขึ้นเองจากความคิดของเขา โดยเป็นคำที่เหมาะสมและเหมาะแก่สถานการณ์ ก็ให้กล่าวแยกออกมาต่างหากเพื่อไม่ให้ปะปนกับคำกล่าวที่มาจากท่านศาสดา และเรื่องนี้เปรียบเสมือนกับการขอดุอาในช่วง ตะชะฮุด ที่ท่านนบีได้กล่าวว่า: "จากนั้นให้เขาเลือกคำวิงวอนหรือคำสรรเสริญใด ๆ ที่เขาปรารถนา" ซึ่งหมายถึง หลังจากที่เขากล่าวในส่วนที่ถ่ายทอดจากท่านนบีเสร็จสิ้นแล้ว
  4. การส่งเสริมให้ผู้ชายยกเสียงสูงในการกล่าว ตัลบิยะห์ แต่สำหรับผู้หญิงนั้น ควรลดเสียงให้เบาลงเพื่อป้องกันฟิตนะฮ์ที่จะเกิดขึ้น

ดูการแปล

46 ภาษา
EN English อังกฤษ
UR اردو อูรดู
ES Español เนื้อหาภาษาสเปน
ID Indonesia อินโดนีเซีย
UG ئۇيغۇرچە ภาษาอุยกูร์
BN বাংলা เบ็งกอล
TR Türkçe ตุรกี
RU Русский รัสเซีย
BS Bosanski บอสเนีย
SI සිංහල ภาษาสิงหล
HI हिन्दी ภาษาฮินดี
ZH 中文 จีน
FA فارسی เปอร์เซีย​
VI Tiếng Việt ภาษาเวียดนาม
TL Tagalog ตากาล็อก
KU Kurdî ภาษาเคิร์ด
HA Hausa ภาษาเฮาซา
PT Português ภาษาโปรตุเกส
ML മലയാളം ภาษามลยาฬัม
TE తెలుగు ภาษาเตลูกู
SW Kiswahili ภาษาสวาฮีลี
TA தமிழ் ภาษาทมิฬ
MY မြန်မာ พม่า
DE Deutsch เยอรมัน
PS پښتو ปุชตู
AS অসমীয়া อะซามีส
SQ Shqip อัลบาเนียน
SV Svenska ภาษาสวีเดน
AM አማርኛ ภาษาอามารา
NL Nederlands แปลภาษาดัตช์
GU ગુજરાતી ภาษาคุชราต
NE नेपाली ภาษาเนปาล
PRS دری ภาษาดารี
SR Српски ภาษาเซอร์เบีย
RO Română ภาษาโรมาเนีย
HU Magyar ภาษาฮังการี
MOS Moore الموري
MG Malagasy ภาษามาลากาซี
KN ಕನ್ನಡ ภาษากันนาดา
WO Wolof الولوف
UK Українська ภาษายูเครน
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية