عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْها أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَزِعًا يَقُولُ:
«لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ اليَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ» وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا، قَالَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ: أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ؟ قَالَ: «نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الخَبَثُ».
المزيد
Od Zejneb bint Džahš, radijallahu anha, se prenosi da je jednom prilikom Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ušao kod nje preplašen, te je kazao:
"Nema istinskog boga osim Allah! Teško Arapima od zla koje se približilo! Danas se otvorila brana Jedžudža i Medžudža ovoliko", praveći krug od palca i prstom do njega. Zejneb je rekla: "Allahov Poslaniče, zar ćemo biti uništeni, a među nama ima i dobrih ljudi?" "Da, kada se umnoži i raširi zlo", odgovori on.
