عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللَّهِ عَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيْنَا، فَبَابٌ نَتَمَسَّكُ بِهِ جَامِعٌ؟ قَالَ:
«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ».
وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».
المزيد
Prenosi se od Abdullaha b. Busra, radijallahu anhuma, da je rekao: “Došao je neki čovjek Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao mu: ‘Allahov Poslaniče! Propisanih dijela u islamu za nas je previše, zato nam reci nešto što je sveobuhvatno, čega ćemo se čvrsto pridržavati.’
Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, mu reče: ‘Neka ti je jezik stalno vlažan od spominjanja Allaha.’” U predaji od Muaza ibn Džebela, radijallahu anhu, stoji: „Posljednje s čime sam se rastao od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, bilo je kada sam ga upitao: ‘Koje djelo je najbolje i najdraže Allahu?’ On mi je odgovorio: ‘Da ti smrt dođe, a tvoj jezik bude vlažan od spominjanja Allaha, Uzvišenog i Veličanstvenog.’”
