عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللَّهِ عَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيْنَا، فَبَابٌ نَتَمَسَّكُ بِهِ جَامِعٌ؟ قَالَ:
«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ».
وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».
المزيد
Ayon kay `Abdullāh bin Busr (malugod si Allāh sa kanya) na nagsabi: {May pumunta sa Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na isang lalaki saka nagsabi ito: "O Sugo ni Allāh, tunay na ang mga palabatasan ng Islām ay dumami nga sa amin. Kaya may kabanatang kakapitan namin na masaklaw?" Nagsabi siya:
"Hindi titigil ang dila mo sa pagkanamamasa sa pag-alaala kay Allāh."} Sa isang salaysay mula sa ḥadīth ni Mu`ādh bin Jabal (malugod si Allāh sa kanya): {Ang kahuli-hulihan sa [nasabing] nakipaghiwalay ako hinggil doon sa Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na nagsabi ako: "Alin po sa mga gawain ang pinakamabuti at ang pinakamalapit kay Allāh?" Nagsabi siya: "Na mamatay ka habang ang dila mo ay namamasa sa pag-alaala kay Allāh (kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan)."}
