عَن أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا وُضِعَتِ الجِنَازَةُ وَاحْتَمَلَهَا الرِّجَالُ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَالَتْ: قَدِّمُونِي، وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ صَالِحَةٍ قَالَتْ: يَا وَيْلَهَا أَيْنَ يَذْهَبُونَ بِهَا؟ يَسْمَعُ صَوْتَهَا كُلُّ شَيْءٍ إِلَّا الإِنْسَانَ، وَلَوْ سَمِعَهُ صَعِقَ».
المزيد
აბუ სა'იდ ალ-ხუდრი (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოსცემს, რომ ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:
«როდესაც მიცვალებულს ასვენებენ (სამგლოვიარო საკაცეზე) და მამაკაცები მას თავიანთ მხრებზე მიაქანებენ, თუ ის იყო მართალი, იტყვის: "დამაჩქარეთ წინ!" ხოლო თუ ის არ იყო მართალი, იტყვის: "ვაი მე! სად მიმაქანებთ?“ მის ხმას ყველა გაიგონებს, გარდა ადამიანისა, და რომ ადამიანს ეს გაეგონა, უგონოდ დაეცემოდა».
