عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
Ебу Хурејре, Аллах нека е задоволен со него, раскажува
дека некој човек рекол: „,О, Божји пратенику, имам роднини кон кои се однесувам добро, а тие ја прекинуваат врската со мене. Им правам добро, а тие ми возвраќаат со зло. Им покажувам благост, а тие се однесуваат грубо кон мене.‘
Тогаш, Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, му одговорил:
,Ако е навистина така како што велиш, тогаш ти како да ги храниш со жежок пепел. И сè додека продолжуваш да постапуваш така, постојано ќе имаш помошник од Аллах против нив.‘“
