عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
Yii a Abɩɩ Hʋrayrat nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga):
Tɩ raoa n yeel: Wẽn Tẽn-tʋʋmã ad mam tara rog-pẽtba, m tõkd-b lame tɩ b wãagd maam, la m manegd n tʋgd-ba tɩ b wẽngd maam, la m maan sugr ne-ba tɩ b maan zɩɩlem ne maam, t'a yeele: «Sã n mikame tɩ fo yaa wala fo sẽn yeelã, bɩ f bãng tɩ yaa wala fo fẽeg-b-la tom-pegl-tʋʋlga, la sõngr ka na n bak n be ne foom sẽn yi Wẽnd nengẽ, tɩ fo wil-ba tɩ fo sã n yaa woto bala».