عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
Aboe Hoerayra (moge Allah tevreden met hem zijn) rapporteerde:
Een man zei: O boodschapper van Allah, ik onderhoud de banden met mijn familie, terwijl zij die banden juist verbreken. Ik behandel hen met goedheid, maar zij behandelen mij slecht. Ik toon geduld tegenover hen, maar zij gedragen zich onbeschoft jegens mij.' De Profeet (vrede zij met hem) antwoordde: "Als je bent zoals je hebt beschreven, dan is het alsof je hen met hete as omhult en zolang je op deze manier blijft handelen, zal Allah je blijven bijstaan tegen hen."
