عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
จากท่านอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ รายงานว่า:
ชายคนหนึ่งได้กล่าวขึ้นว่า “โอ้ ท่านเราะซูลุลลฮ์ ฉันมีญาติๆ ที่ฉันเชื่อมสัมพันธ์กับพวกเขาขณะที่พวกเขาตัดขาดฉัน ฉันทำดีกับพวกเขาขณะที่พวกเขาทำไม่ดีกับฉัน ฉันต้องอดทนกับพวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่สนใจฉัน” ท่านก็กล่าวว่า “หากท่านเป็นไปตามที่กล่าวมา ก็เหมือนกับท่านกำลังป้อนขี้เถ้าร้อนๆใส่ปากพวกเขา และจะยังคงมีการสนับสนุนจากอัลลอฮ์คอยช่วยท่านเหนือพวกเขาตราบใดที่ท่านยังคงดำเนินการเช่นนี้”
