عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ:
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ، فَمَرَّ عَلَى جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ جُمْدَانُ، فَقَالَ: «سِيرُوا هَذَا جُمْدَانُ، سَبَقَ الْمُفَرِّدُونَ» قَالُوا: وَمَا الْمُفَرِّدُونَ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: «الذَّاكِرُونَ اللهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتُ».

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت:
رسول الله صلی الله علیه و سلم در مسیر راه مکه بود، و از کوهی به نام جمدان گذشت و فرمودند: « به مسیر خود ادامه دهید این جمدان است، و مفردون سبقت نمودند» گفتند: مفردون چه کسانی هستند یا رسول الله؟ فرمودند: «مردان و زنانی که الله را زیاد یاد می کنند».

صحیح مسلم روایت کرده صحیح مسلم - 2676

توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم مقام کسانی را بیان می نماید که الله را زیاد یاد می کنند، اینکه آنان در بهشت نعیم از دیگران پیشی گرفته ومرتبه های بلندی را ویژۀ خود نموده اند، و آنان را به کوه جمدان تشبیه نمود که از کوه های دیگر بی نظیر است.

از فوائد حدیث

  1. کثرت ذکر و مشغول شدن به آن مستحب است، زيرا پیشی گرفتن در آخرت با طاعات بیشتر و اخلاص در عبادات حاصل می شود.
  2. ذکر الله متعال تنها با زبان، یا تنها در دل، و یا با زبان و قلب با هم، که این بالاترین مرتبۀ آنهاست.
  3. از جمله ذکرها، اذکار شرعی مقید است، مانند اذکار صبح و شام، و اذکار بعد از نمازهای فرضی و غیره.
  4. نووی گفت: بدان که فضیلت ذکر در تسبیح ، تهلیل، تحمید، و تکبیر و مانند آنها منحصر نیست، بلکه هر عمل کننده به طاعت الله متعال ذکر کنندۀ الله متعال محسوب می شود.
  5. الله متعال بزرگترین اسباب ثبات را بیان نموده و می فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ) [الأنفال: 45] (اى كسانى كه ایمان آورده‌اید، هنگامی ‌که با گروهی [از دشمنان] روبرو شدید، پایداری نمایید و الله را بسیار یاد کنید؛ باشد که رستگار شوید).
  6. وجه تشبیه میان ذکر کننده گان و کوه جمدان انفراد و انزوا است؛ کوه جمدان از کوهها جدا و منفرد است، و همچنان آنانیکه الله متعال را زیاد یاد می کنند، چون شخص منفرد کسی است که دل و زبانش با یاد پروردگارش در خلوت بوده، هر چند در میان مردم باشد، و در اوقات خلوت آرامش یابد و از کثرت اختلاط با مردم احساس تنهایی کند، و ممکن است وجه تشبیه این باشد که ذکر سبب ثبات و استواری در دین است، چنان که کوه ها سبب ثبات زمین است، و یا این که پیشی گرفتن در کارهای خیر در دنیا و آخرت باشد، طوری که مسافر از مدینه به مکه بود، و هرگاه به جمدان برسد، نشانۀ رسیدن به مکه است، و هر که به آن برسد از سبقت کننده گان می باشد، پس بنابراین ذکر کنندۀ الله متعال با کثرت ذکر از دیگران پیشی می گیرد، الله متعال داناتر است.

مشاهدۀ ترجمه ها

57 زبان
EN English انگلیسی
UR اردو اردو
ES Español اسپانوی
ID Indonesia اندونزیایی
UG ئۇيغۇرچە اویگوری
BN বাংলা بنگالی
TR Türkçe ترکی
RU Русский روسی
BS Bosanski بوسنیایی
SI සිංහල سنهالی
HI हिन्दी هندی
ZH 中文 چینایی
FA فارسی فارسی
VI Tiếng Việt ویتنامی
TL Tagalog تاگالوگ
KU Kurdî کردی
HA Hausa هاوسا
PT Português پرتگالی
ML മലയാളം مالایالام
TE తెలుగు تلگو
SW Kiswahili سواحیلی
TA தமிழ் تامیلی
MY မြန်မာ برمه ای
TH ไทย تايلندی
DE Deutsch آلمانی
PS پښتو پشتو
AS অসমীয়া آسامی
SQ Shqip آلبانی
SV Svenska سویدی
AM አማርኛ امحاری
NL Nederlands هلندی
GU ગુજરાતી گوجراتی
KY Кыргызча قرغزی
NE नेपाली نیپالی
YO Yorùbá یوروبایی
LT Lietuvių لیتوانیایی
SR Српски صربستانی
SO Soomaali سومالیایی
TG тоҷикӣ تاجیکی
RW Kinyarwanda کينیارواندایی
RO Română رومانی
HU Magyar مجارستانی
CS Čeština چکسلواکی
MOS Moore الموري
MG Malagasy مالاگاسی
OM Oromoo اورومویی
KN ಕನ್ನಡ کانارایی
WO Wolof الولوف
AZ Azərbaycan آذری
UZ O‘zbek اوزبکی
UK Українська اوکراینی
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية
KMR Kurmancî الكرمنجية