از انس رضی الله عنه پرسیده شد: «خواندن قرآن پیامبر صلی الله علیه وسلم چگونه بود؟» گفت: «با کشش [و طنین] بود
آیهای در کتاب شماست که آن را تلاوت میکنید؛ اگر بر ما جماعت یهود نازل شده بود، آن روز را عید میگرفتیم
آیا سقایت حاجیان و آباد ساختن مسجد الحرام را همانند کسی قرار دادید که به الله و روز آخرت ایمان آورده...؟» (سوره توبه، آیه ۱۹) تا پایان آیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم هنگامی که نماز فجر را میخواند، در جای نمازش مینشست تا خورشید کاملاً طلوع کند
هنگامی که یکی از شما به مسجد داخل میشود، بر پیامبر درود بفرستد و بگوید: الهی درهای رحمتت را به روی من بگشای
هر کس مانند نماز ما بخواند و به سوی قبلهی ما نماز گزارَد و از ذبیحهی ما بخورد، او مسلمانی است که دارای پیمان الله و پیمان رسول اوست، پس در پیمان الله نسبت به او خیانت نکنید
رسول الله صلی الله علیه و سلم را میدیدم که به راست و به چپ سلام میداد، تا آنکه سپیدی گونهاش را میدیدم
همانا بندهای نماز میگزارد، ولی برای او جز یک دهم، یا یک نهم، یا یک هشتم، یا یک هفتم، یا یک ششم، یا یک پنجم، یا یک چهارم، یا یک سوم، یا نیمی از آن نوشته نمیشود
اگر بخواهید به شما میدهم، ولی [بدانید] برای ثروتمند و برای فرد توانمندِ کسبکننده، بهرهای در [این] صدقات نیست
که پیامبر صلی الله علیه و سلم به کسری، قیصر، نجاشی و هر حاکم ستمگری نامه نوشته و آنان را به سوی الله متعال دعوت نمودند
الهی! من تنها بشریام؛ پس هر مسلمانی را که دشنام دادهام یا لعنت کردهام یا تازیانه زدهام، اینها را سبب پاکی از گناهان و رحمتی برای او قرار ده
خانواده محمد مصطفى صلیاللهعلیهوسلم هیچگاه دو خوراک در یک روز نخوردند، مگر آنکه یکی از آن دو، خرما بود
خانواده محمد مصطفى صلیاللهعلیهوسلم از زمانی که به مدینه هجرت کردند، حتی سه شب پیاپی از نان گندم سیر نخوردند، تا زمانی که روح مطهر ایشان به ملکوت اعلی پیوست
هنگامی که رسول الله (صلی الله علیه وسلم) رحلت فرمود، هیچ درهم و دیناری، و هیچ برده و کنیزی، و هیچ چیزی به ارث نگذاشت؛ مگر قاطر سفیدش، سلاحش، و زمینی که آن را وقف (صدقه) قرار داده بود
رسول الله صلىاللهعليهوسلم هرگز با قوم و گروهى جنگ نكرد مگر اينكه پيش از آن، آنان را [به اسلام] دعوت كرده باشد
هنگامی که راه میرفتم، ناگهان صدایی از آسمان شنیدم، پس چشمانم را بلند کردم، ناگاه آن فرشتهای که در حراء نزد من آمده بود [= جبرئیل] را دیدم
هر که الله را ملاقات کند در حالی که چیزی را با او شریک نسازد، هیچ گناهی همراه او به او آسیب نخواهد رساند؛ و هر که در حال شرک به الله متعال بمیرد، هیچ حسنهای همراه او سودش نخواهد بخشید
هر کجا که هستی، از الله پروا دار؛ و پس از گناه، نیکی کن تا آن را محو کند؛ و با مردمان به خُلق نیکو معاشرت نما